تبلیغات
آموزش مطلب - مطالب figure

بستن پنجره

نویسنده :امین باشی
تاریخ:پنجشنبه 27 مرداد 1384-10:08 ق.ظ

با استفاده از ویژگی CloseRequestFcn می توان بسته شدن پنجره را كنترل كرد

بطور پیش فرض مقدار این ویژگی برابر با تابع closereq است.

get(gcf,'CloseRequestFcn')

 

با اجرای دستور فوق یك پنجره باز می‌شود و تابع get مقدار closereq را بر می‌گرداند

 

Fig=figure('CloseRequestFcn','a=2')

 

كاربرد این ویژگی كه به ذهن من می رسد ، ایجاد یك پیغام برای اطمینان از در خواست بستن پنجره می‌باشد.

همچنین می توان با بستن یك پنجره بفیه پنجره ها را نیز بست .

اگر دستور دوم را اجرا كرده‌اید حتما متوجه شده اید كه پنجره fig را نمی‌شود بست.شاید بخواهید

از مطلب خارج شوید اما این كار راهم نمی‌توانید بكنید.

نوع مطلب : figure 

پنچره دیوانه

نویسنده :امین باشی
تاریخ:سه شنبه 25 مرداد 1384-08:08 ق.ظ

یكی دیگر از ویژگی‌های تابع figure ، ویژگی ResizeFcn است. این ویژگی در هنگام تغیر دادن اندازه‌ی پنجره فعال می‌شود.

در هنگام ایجاد پنجره مطلب یا توجه به اندازه‌ی مانیتور شما اندازه‌ی پنجره را تغیر می‌دهد.

 figure('ResizeFcn','a=get(gcf,''position'');set(gcf,''position'',a/2);')

قبلا اشاره كرده بودم كه عبارت gcf به معنی پنجره جاری است.

عبارتی كه به ویژگی ResizeFcn تعلق می‌گیرد. می‌توند یك تابع داخلی ، اسم یك Mفایل یا هر عبارت مجاز دیگری باشد.



نوع مطلب : figure 

figure

نویسنده :امین باشی
تاریخ:دوشنبه 24 مرداد 1384-12:08 ب.ظ

قبلا اشاره كردم كه تابع figure ویژگی های زیادی دارد.امروز درمورد دوتا دیگه از اونها صحبت می كنیم.

WindowButtonUpFcn و WindowButtonDownFcn

این دو ویژگی كنترل كننده‌ی فشردن تكمه های موس بر روی پنجره هستند.

WindowButtonDownFcn: هنگامی كه تكمه موس را به پایین فشار دهید عمل می‌كند

WindowButtonUpFcn: هنگامی كه تكمه موس را ، رها كنید عمل می‌كند.

البته ویژگی دیگر هم وجود دارد (ButtonDownFcn)كه فقط با فشردن تكمه موس عمل می كند و حساسیتی در مورد رها كرن و فشردن ندارد.

 

figure('WindowButtonDownFcn','ezplot(''sin'')','WindowButtonUpFcn','ezplot(''cos'')')

 

اكثر توابع مطلب دارای ویژگی های مشتركی هستند. مثلا تابع axes هم ویژگی ButtonDownFcn را دارد

 

یادتون باشه كه هنگام فشردن تكمه موس حتما چند لحظه آن را نگه دارید و بعد از دیدن نتیجه آن را رها كنید



نوع مطلب : figure 

تمرین تیر اندازی

نویسنده :امین باشی
تاریخ:دوشنبه 3 مرداد 1384-12:07 ب.ظ

بحث ویژگی های نابع figure را با یك مثال ادامه می دهم

 

clc

close all

udata=struct('color',[.2 .3 .4],'unit','normal','pos',[.5 .5 .075 .12],'menubar','none',...

    'name','fig','NumberTitle','off','resize','off','WindowStyle','modal');

hfigure=figure(udata,'UserData',udata);

rectangle('Position',[.5,.5,.5,.5],'Curvature',[1,1],'FaceColor','r')

rectangle('Position',[.55,.55,.4,.4],'Curvature',[1,1],'FaceColor','b')

rectangle('Position',[.6,.6,.3,.3],'Curvature',[1,1],'FaceColor','w')

rectangle('Position',[.65,.65,.2,.2],'Curvature',[1,1],'FaceColor',[.5 .2 .1])

rectangle('Position',[.7,.7,.1,.1],'Curvature',[1,1],'FaceColor',[.4 .9 .2])

axis('off')

p=0;

for i=1:3 

[x,y] = ginput(1);

x0=.75;

y0=.75;

erx=abs(x-x0);

ery=abs(y-y0);

er=sqrt(erx^2+ery^2);

if er <= .05

    px=10;

elseif er <= .1

    px=9;

elseif er <= .15

    px=8;

elseif er <= .2

    px=5;

elseif er <= 25

    px=3;

else

    px=0;

end

p=px+p;

end

ud=get(hfigure,'UserData');

set(gcf,'Visible','off')

ps=num2str(p);

msg0='ur piont is ';

msg=[msg0 ps];

msgbox(msg,'createMode','modal')

 

دستور clc فرمان پاك كردن command window است. با اجرای خط دوم،  تمام پنجره های باز شده(اگر وجود داشته باشند)  بسته می شوند.

دستور struct یك آرایه از همین نوع تعریف می كند. یك  structureیك آرایه شامل فیلدها و مفدایر آنهاست.در اینجا با استفاده از structure ویژگی های تابع figure  را تعین می كنیم.

Color مشخص كننده ی رنگ پنجره می باشد كه  توسط یك بردار RGB تعین می شود. مقادیر این بردار باید بین[0 1]  باشد. درایه اول رنگ قرمز دو.می سبز و سومی آبی است.

Menubar  كنترا كننده ی منو بالای صفحه می باشد.  ویژگی Menubar دارای دو مقدار none و figure می باشد. به طور پیش فرض مفدار این ویژگی برابر با figure است .

Name برای تعین اسم پنجره به كار می رود . در صورت استفاده نكردن از آن ، مطلب نامی  برای پنجره در  نظر نمی گیرد.

NumberTitle برای نمایش دادن یا ندادن شماره ی پنجره بكار می رود ودر حالت پیش فرض برابر با on  است.

Resize  مشخص كننده امكان یا عدم امكان تغیر اندازه پنجره است. در حالت پیش فرض برابر با on است.

WindowStyle حتما تا حالا پنجره هایی را دیده‌اید كه بر روی همه پنجره ها قرار می گیر و تا وقتی كه بسته نشده اند ، اجازه ی كار دیگری را نمی دهند. این ویژگی درای دو مقدار modal

(روی همه پنجره ها قرار می گیرد.) و normal  است.

 

Userdata . مطلب از این ویژگی هیچ استفاده ای نمی كند. شما هر چیزی را كه دوست داشته یاشید می توانید در این متغیر قرار دهید. ممكن است در نظر اول هیچ اسفاده ای برای این ویژگی پیدا نكنید.اما كاربرد زیادی می توانید برای آن پیدا كنید. در اكثر demo های مطلب این ویزگی كابرد زیادی  دارد.

 

تابع rectangle برای رسم مستطیل و دایره مورد استفاده قرار می گیرد.

 

تابع axis كاربرد وسیعی برای رسم محور های مخنصات دارد. بعدا به این تابع می پردازم. فقط همین رو بگم مه این دستور به این شكل جلوی نمایش محور ها را می گیرد.

 

توابع set و get  برای تعین یا بدست آوردن ویژگی ها توابع مورد استفاده قرار می گیرند.

در اینجا از تابع get   برای بدست آوردن مفدار ویژگی userdata از تابع figure استفاده كرده ایم.

از تابع set  برای تعین ویژگی Visible از تابع figure استفاده كردم. ویژگی Visible درای دو مفدار on  و off  است.

تابع gcf مقدار دسگیره پنجره جاری را بر می گرداند. در جایی كه دسگیره پنجره را نداشته باشیم از آن استفاده می كنیم.

 

تابع msgbox برای نمایش یك پیغام بكار می رود. كه در اینجا نوع پنجره باز شده را از نوع modal تعریف كرده ایم.



نوع مطلب : figure 

UIContextMenu

نویسنده :امین باشی
تاریخ:یکشنبه 26 تیر 1384-11:07 ق.ظ

p class=MsoNormal dir=LTR style='text-align:left;direction:ltr;unicode-bidi: embed'>UIContextMenu

با استفاده از این ویژگی می‌توان توسط راست كلیك پنجره را بهتر كنترل كرد.

مثال)

از منوی file گزینه new وM-file را انتخاب كنید.

با استفاده از M-file  می توان دستورات مطلب را در قابل یك برنامه نوشت. M-file ها به دو دسته‌ی

M-file scripts  و M-file functions تقسیم می شوند.

M-file هایی كه كلمه‌ی function در ابتدای آنها باشد از نوع M-file functions می باشند كه تفاوت های یسیاری با نوع دیگر دارند.

در M-file باز شده دستورات زیر را بنوسید.

function ex1

hfigure = figure;

cmenu = uicontextmenu;

item1 = uimenu(cmenu, 'Label', 'sin', 'Callback',@f1 );

item2 = uimenu(cmenu, 'Label', 'log', 'Callback',@f2 );

item3 = uimenu(cmenu, 'Label', 'tan', 'Callback',@f3 );

set(hfigure,'UIContextMenu', cmenu)

function f1(obj,eventdata)

ezplot('sin')

grid on

function f2(obj,eventdata)

ezplot('log')

grid on

function f3(obj,eventdata)

ezplot('tan')

grid on

در سطر اول M-file را از نوع M-file functions تعریف كردیم.

در سطر سوم متغیر cmenu را به عنوان دستگیره‌ی تابع uicontextmenu قرار دادیم.

تابع uimenu باری ایجاد منو بكار می‌رود.

توابع uicontextmenu و uimenu  را در مباحث آینده بطور كامل توضیح می دهم.

سطر های 4و5و6 یك منو از نوع راست كلیك (uicontextmenu) با سه گزینه تولید می كند.

سطر 7 مقدار ویژگی UIContextMenu ، از پنجره‌‌ی hfigure را تعین می كند.

كه در این مثال یك منو با سه گزینه می باشد.

در سطرهای 4و5و6 در جلوی عبارت Callback مقدار @f* قرار داده شده است.

ویژگی Callback مشخص كننده ی تابع یا اسكریپت فراخوانی شده توسط uimenu در صورت انتخواب كردن هر گزینه می باشد.

قرار دادن علامت @ یعنی تابع f* تابع داخلی تابع ex1 است.

 

پس ازذخیره‌ كردن این فایل كه همنام با اسم تابع اصلی (ex1) است و اجرای آن یك پنجره باز شده كه در ابتدا به رنگ خاكستری است. با راست كلیك كردن بر روی آن می توانید نمودار سه تابع sin,log,cos را رسم كنید.

 

حتما تاحالا متوجه شده ‌اید كه پس از رسم یكی از این توابع ، راست كلیك كردن بر روی نموادر كاری انجام نمی دهد.اما اگر بر روی قسمت های خاكستری راست كلیك كنید ، همان منوی قبلی باز می شود.

علت آن این است كه هنگام رسم نمودار یك axes (محور مختصات)  رسم شده كه عمل كشیدن در آن انجام می شود.axes در حقیقت یكی از زیر مجموعه های (Children) تابع figure است.

برای اینكه بتوان بر روی نمودار(فضای مشخص شده توسط محورهای مختصات)از راست كلیك استفاده كرد

باید منو را برایش تعریف كرد.

مثال)

function ex1

global hfigure

hfigure = figure;

cmenu = uicontextmenu;

item1 = uimenu(cmenu, 'Label', 'sin', 'Callback',@f1 );

item2 = uimenu(cmenu, 'Label', 'log', 'Callback',@f2 );

item3 = uimenu(cmenu, 'Label', 'tan', 'Callback',@f3 );

set(hfigure,'UIContextMenu', cmenu)

function f1(obj,eventdata)

clf

global hfigure

haxes=axes;

cmenu = uicontextmenu;

item1 = uimenu(cmenu, 'Label', 'sin', 'Callback',@f1 );

item2 = uimenu(cmenu, 'Label', 'log', 'Callback',@f2 );

item3 = uimenu(cmenu, 'Label', 'tan', 'Callback',@f3 );

set(gca,'UIContextMenu', cmenu)

set(hfigure,'UIContextMenu', cmenu)

ezplot('sin')

function f2(obj,eventdata)

clf

global hfigure

haxes=axes;

cla reset

cmenu = uicontextmenu;

item1 = uimenu(cmenu, 'Label', 'sin', 'Callback',@f1 );

item2 = uimenu(cmenu, 'Label', 'log', 'Callback',@f2 );

item3 = uimenu(cmenu, 'Label', 'tan', 'Callback',@f3 );

set(gca,'UIContextMenu', cmenu)

set(hfigure,'UIContextMenu', cmenu)

ezplot('log')

function f3(obj,eventdata)

clf

global hfigure

haxes=axes;

cmenu = uicontextmenu;

item1 = uimenu(cmenu, 'Label', 'sin', 'Callback',@f1 );

item2 = uimenu(cmenu, 'Label', 'log', 'Callback',@f2 );

item3 = uimenu(cmenu, 'Label', 'tan', 'Callback',@f3 );

set(gca,'UIContextMenu', cmenu)

set(hfigure,'UIContextMenu', cmenu)

ezplot('tan')

 

بعد از این كار متوجه می شوید كه راست كلیك بر روی خود نمودار عمل نمی كند .

حل این مشكل به عهده ی خود شماست.

نا یادم نرفته بگم كه تا می نوانید از global  استفاده نكنید.چون برنامه رو زشت می كند.

ترجیحا متغیرهای لازم را به عنوان آرگومان به درون توابع بفرستید.



نوع مطلب : figure 

figure

نویسنده :امین باشی
تاریخ:چهارشنبه 15 تیر 1384-03:07 ق.ظ

ساده تریتن نوع استفاده از این دستور نوشتن figure در خط فرمان است که یک پنجره با مقادی پیش فرض
ایجاد می کند.
منظور از مقادیر پیش فرض، اندازه، مکان و دیگر ویژهگی های پنچره می باشد.
حال کافی است با استفاده از دستوری مثل plot نمودار دلخواه را بر روی پنجره بکشیم.
مثال 1)
 figure
 plot([1 3])
وقتی یک ماتریس به عنوان آرگمان تابع plot استفاده می شود.ستونهای ماتریس را بر حسب اندیس آنرسم می کند.
در مورد بردارها تفاوتی بین سطری یا ستونی بودن آن نیست.
با کمی دقت در بالای پنجره مثال قبل سمت چپ می توانید عبارت figure 1 را ببنید.
(ممکن است به جای 1 عددی دیگری باشد).عدد 1 نشان دهنده دستگیره(handel)نامیده می شود.
در هنگام ایجاد پنجره مطلب یه آن یک عدد اختصاص می دهد.با استفاده از دستگیره می توان
در میان انبوهی از پنجره ها با پنجره مورد نظر کارکرد.
h=figure
با استفاده از این نوع دستور مقدار دستگیره به متغیر h اختصاص پیدا می کند.
مثال 2)
h1=figure;
h2=figure;
figure(h1)
plot([1 2],[3 4])
figure(h2)
plot([1 2;3 4])
figure(n) کهnیک عدد صحیح باعث می شود که
الف) اگر پنچره ای با شمارهn وجود داشته باشد عنوان پنجره فعال روی پنجره های دیگر قرار قرار بگیرد
  ب)  پنجره ای با این شماره ایجاد شود.


نوع مطلب : figure 



  • تعداد صفحات :2
  • 1  
  • 2  


All right reserved©2005 Amin Bashi